India begint aan een enorme infrastructuurimpuls om de kloof tussen de groeiende luchtvaartcapaciteit en de daadwerkelijke vraag naar passagiers te overbruggen. De regering heeft de komende tien jaar een investering van $3,1 miljard (INR 288,4 miljard)** aangekondigd, gericht op de ontwikkeling van 100 nieuwe luchthavens en 200 helikopterplatforms in het kader van de tweede fase van haar regionale connectiviteitsinitiatief.
De connectiviteitsparadox: hoge infrastructuur, weinig verkeer
Ondanks tien jaar vooruitgang in het kader van het UDAN (Ude Desh ka Aam Nagrik) -programma bestaat er een aanzienlijke onevenwichtigheid binnen het Indiase luchtvaartlandschap. Gegevens uit een recent rapport van Crisil Intelligence laten een opvallend verschil zien tussen het aantal regionale faciliteiten en hun feitelijke nut:
- Infrastructuuraandeel: Provinciale luchthavens zijn nu goed voor 58% van alle luchthavens in India.
- Verkeersaandeel: Deze zelfde regionale hubs verwerken slechts 2% tot 3% van het totale binnenlandse passagiersverkeer van het land.
Hoewel luchthavens op locaties als Mysuru, Porbandar, Jorhat en Shimla met succes hun poorten hebben geopend, zijn ze momenteel ‘onder hun gewicht’ en bedienen ze een fractie van de reizigers die op grote stedelijke knooppunten worden gezien.
Waarom deze kloof ertoe doet
Deze kloof tussen infrastructuur en gebruik benadrukt een cruciale uitdaging voor de economische ontwikkeling van India. Terwijl de fysieke ‘leidingen’ voor het reizen worden aangelegd, blijft de passagiersstroom beperkt. Deze kloof wordt vaak veroorzaakt door verschillende onderliggende factoren:
- Economische levensvatbaarheid: Kleine luchthavens kampen vaak met lage vluchtfrequenties, waardoor vliegreizen minder handig zijn dan alternatieven over de weg of per spoor.
- Operationele kosten: Het onderhouden van regionale luchthavens kan duur zijn in verhouding tot de inkomsten die worden gegenereerd door lage passagiersvolumes.
- Connectiviteitstekorten: De eerste fase van UDAN was gericht op het aanpakken van fundamentele connectiviteitstekorten, maar de volgende hindernis is ervoor te zorgen dat deze routes commercieel duurzaam worden en geïntegreerd worden in bredere reisnetwerken.
De strategie van $3 miljard voor expansie
De Indiase regering erkent dat de eerste fase de basis heeft gelegd, maar nog niet tot integratie van de massamarkt heeft geleid, en verdubbelt haar beleid. De nieuwe fase van het UDAN-programma is bedoeld om achtergestelde en niet-bediende gebieden agressiever aan te pakken.
Door zwaar te investeren in zowel luchthavens als helikopterplatforms wil de regering:
– Vergroot het bereik van de luchtvaart naar afgelegen gebieden.
– Creëer een robuuster netwerk dat uiteindelijk hogere verkeersvolumes kan ondersteunen.
– Stimuleer
