Een Boeing 737 van United Airlines vermeed ternauwernood een ernstiger incident op Chicago O’Hare International Airport (ORD) op 19 maart 2026, toen piloten een startrol startten vanaf de rand van de landingsbaan in plaats van vanaf de middellijn. De vlucht, UA1394 met bestemming San Antonio (SAT), weigerde op te stijgen met een snelheid van ongeveer 60 knopen, maar opmerkelijk genoeg hervatte het vliegtuig zijn vlucht enkele minuten later zonder enige gedocumenteerde inspectie van het vliegtuig of de landingsbaan.
Het incident ontvouwt zich
Het incident vond plaats kort na 20.00 uur lokale tijd. De Boeing 737-700, geregistreerd als N15712, begon zijn start vanaf taxibaan DD, ongeveer 900 meter beneden baan 10L. In plaats van uit te lijnen met de centrale as van de landingsbaan, richtten de piloten zich op de randlichten aan de linkerkant. Deze verkeerde uitlijning werd onderkend, wat leidde tot een afgebroken start op ongeveer 1700 meter verderop op de landingsbaan.
Ondanks de afwijking keerde de bemanning direct terug naar de baan en ondernam binnen enkele minuten een nieuwe startpoging. De vlucht landde twee uur en vijftien minuten later in San Antonio zonder verdere gemelde problemen.
FAA-rapport en zorgen
De Federal Aviation Administration (FAA) bevestigde dat het vliegtuig bij de eerste start van de landingsbaan tegen baan- en taxibaanverlichting stuitte. Dit incident roept verschillende kritische vragen op, vooral met betrekking tot de beslissing om de vlucht te hervatten zonder een grondige inspectie.
Brein op de landingsbaan, zelfs bij gering contact met lichten, kan een aanzienlijk gevaar opleveren. De crash van de Concorde in 2000 herinnert ons duidelijk aan de gevolgen van schade door vreemde voorwerpen (FOD) op de landingsbaan. Het negeren van dit risico is niet alleen ongebruikelijk, maar ook potentieel gevaarlijk.
Waarom dit belangrijk is
De standaardprocedure na een afgebroken start, vooral als er sprake is van contact met de baaninfrastructuur, omvat doorgaans een volledige inspectie van het landingsgestel, de banden en de baan zelf. Het ontbreken van een dergelijke controle duidt op een verkeerde inschatting van de ernst van de situatie of op een veronachtzaming van de standaardveiligheidsprotocollen.
Het besluit van de piloten om zonder inspectie door te gaan is vooral zorgwekkend vanuit psychologisch perspectief. Een bijna-ongeluk als deze zou waarschijnlijk tot stress leiden, en een korte pauze voor beoordeling zou verstandig zijn. In plaats daarvan gingen de operaties door alsof er niets was gebeurd. De Aviation Herald heeft een visualisatie van de gebeurtenis, samen met audio van de luchtverkeersleiding, die mogelijk extra inzicht biedt in het besluitvormingsproces van de bemanning.
Conclusie
Het United 737-incident bij O’Hare benadrukt de kans op fouten, zelfs bij routinematige operaties. Het besluit om onmiddellijk na een afgebroken rol een tweede startpoging te ondernemen, zonder enige inspectie, is zeer onregelmatig en roept ernstige vragen op over het veiligheidstoezicht. Hoewel de vlucht uiteindelijk zonder incidenten zijn bestemming bereikte, schept het negeren van standaardprocedures een verontrustend precedent dat verder onderzoek rechtvaardigt.
