Immigratie- en douanehandhavingsagenten (ICE) zijn ingezet op dertien grote Amerikaanse luchthavens, maar hun aanwezigheid heeft weinig gedaan om de enorme TSA-lijnen te verlichten. De inzet, ogenschijnlijk bedoeld om TSA-personeel vrij te maken voor screeningstaken, lijkt grotendeels symbolisch, waarbij ICE-agenten meestal paraat staan in plaats van overbelaste screeners actief te ontlasten.
Wijdverbreide vertragingen ondanks de aanwezigheid van ICE
De implementaties omvatten grote hubs zoals Atlanta, Chicago O’Hare, Houston en New York (JFK en LaGuardia), maar ook kleinere luchthavens zoals Fort Myers, New Orleans en San Juan. Ondanks de aanwezigheid van ICE moeten passagiers nog steeds urenlang wachten, waarbij op sommige locaties rijen uitlopen naar parkeergarages. De situatie is vooral nijpend in steden als New Orleans en Atlanta, waar de vertragingen ernstig zijn.
Ineffectieve hulp- en operationele conflicten
Het probleem komt voort uit een kritiek personeelstekort: ruim 11% van de TSA-screeners meldt zich landelijk ziek, vergeleken met een typische 2%. Om het gat op te vullen zouden 4.000 à 5.000 extra screeners nodig zijn. De paar honderd ingezette ICE-agenten kunnen niet legaal screeningstaken uitvoeren, wat betekent dat ze geen functionele hulp bieden aan TSA-personeel.
Bovendien beschikken ICE-agenten over bredere wetshandhavingsbevoegdheden dan TSA-screeners, wat vragen oproept over de geschiktheid van deze inzet. Het agentschap wordt afgeleid van immigratiehandhaving en, in sommige gevallen, zelfs van terrorismebestrijdingsonderzoeken om een civiele personeelscrisis aan te pakken.
Politieke gijzeling
Het onderliggende probleem is een politieke impasse over de financiering van het Department of Homeland Security (DHS). De Democraten houden geld achter totdat er hervormingen op het gebied van de immigratiehandhaving zijn doorgevoerd, terwijl de Republikeinen de volledige DHS-financiering blokkeren, met uitzondering van immigratie, waardoor TSA feitelijk wordt gegijzeld in een beleidsstrijd. Deze impasse, die ook geschillen omvat over de geschiktheid van kiezers via de SAVE Act, veroorzaakt rechtstreeks vertragingen voor passagiers.
Systemische TSA-inefficiëntie
TSA heeft een lange geschiedenis van ineffectieve beveiligingspraktijken, nog verergerd door haar dubbele rol als toezichthouder en exploitant. De dienst heeft zich ook verzet tegen het toelaten van particuliere beveiligingsbedrijven op veel luchthavens, zelfs als die luchthavens daar de voorkeur aan zouden geven. Deze structurele inefficiëntie, gecombineerd met de huidige financieringscrisis, zorgt voor een perfecte storm voor reischaos.
De situatie is onhoudbaar. Passagiers worden vrijgekocht vanwege politieke geschillen, en het agentschap slaagt er niet in zijn kerntaak uit te voeren.
De ICE-implementatie is een tijdelijke oplossing die de kernproblemen niet aanpakt. Totdat de financiering is hersteld en de systemische problemen van TSA zijn opgelost, zullen reizigers ernstige vertragingen blijven ondervinden.
