Indie podejmują poważne wysiłki w zakresie rozwoju infrastruktury, aby wypełnić lukę między rosnącą przepustowością lotnictwa a rzeczywistym zapotrzebowaniem na pasażerów. Rząd zapowiedział inwestycję o wartości 3,1 miliarda dolarów (288,4 miliarda rupii) w ciągu następnej dekady. Środki te przeznaczone są na budowę 100 nowych lotnisk i 200 lądowisk dla helikopterów w ramach drugiej fazy krajowego programu zapewnienia dostępności regionalnej.
Paradoks dostępności: rozwinięta infrastruktura o niskim natężeniu ruchu
Pomimo dziesięciu lat postępu w ramach programu UDAN (Ude Desh ka Aam Nagrik) w indyjskim krajobrazie lotniczym nadal występują znaczne braki równowagi. Dane z ostatniego raportu Crisil Intelligence ujawniają uderzającą rozbieżność pomiędzy liczbą obiektów regionalnych a ich faktycznym funkcjonowaniem:
- Udział w infrastrukturze: Regionalne porty lotnicze stanowią obecnie 58% wszystkich portów lotniczych w Indiach.
- Udział ruchu: Jednocześnie te same węzły regionalne obsługują jedynie 2–3% całkowitego wolumenu krajowego ruchu pasażerskiego na terenie całego kraju.
Chociaż lotniska w miastach takich jak Mysore, Porbandar, Jorhat i Shimla z powodzeniem otworzyły swoje drzwi, obecnie charakteryzują się niewystarczającą przepustowością i obsługują jedynie ułamek podróżnych w porównaniu z głównymi metropoliami.
Dlaczego ta luka jest krytyczna
Rozbieżność między dostępnością infrastruktury a jej wykorzystaniem uwypukla główne wyzwanie dla rozwoju gospodarczego Indii. Choć tworzone są kanały podróży, przepływ pasażerów pozostaje ograniczony. Ta luka wynika często z kilku czynników:
- Wykonalność ekonomiczna: Małe lotniska często charakteryzują się niską częstotliwością lotów, co sprawia, że podróże lotnicze są mniej wygodne niż podróże drogowe lub kolejowe.
- Koszty operacyjne: Regionalne porty lotnicze mogą być drogie w obsłudze w porównaniu z przychodami generowanymi przez małą liczbę pasażerów.
- Wyzwania w zakresie łączności: Pierwsza faza programu UDAN skupiała się na wyeliminowaniu podstawowych braków w zakresie łączności transportowej, ale kolejną przeszkodą jest zapewnienie zrównoważonego charakteru komercyjnego tych tras i ich integracji z szerszymi sieciami transportowymi.
Strategia ekspansji o wartości 3 miliardów dolarów
Uznając, że w pierwszym etapie położono podwaliny, lecz nie osiągnięto jeszcze integracji rynku masowego, rząd Indii podwaja swoje wysiłki. Nowa faza programu UDAN ma na celu bardziej agresywne dotarcie do obszarów niedostatecznie obsługiwanych i trudno dostępnych.
Inwestując znaczne środki zarówno w lotniska, jak i heliporty, rząd zobowiązuje się do osiągnięcia następujących celów:
– Rozszerzenie zasięgu lotnictwa w odległych regionach.
– Stwórz bardziej odporną sieć, która ostatecznie będzie w stanie obsłużyć większy ruch.
– Stymuluj…
