American Airlines świętują obecnie ważny kamień milowy — 100. rocznicę. Z okazji rocznicy linia wprowadziła specjalne dania o tematyce rocznicowej do kabin premium, które można zamówić z wyprzedzeniem (do 20 godzin przed odlotem). Wśród limitowanych ofert w menu pierwszej klasy krajowej znajduje się Steak Wellington, podawany z pieczonymi warzywami, szparagami z sosem béarnaise, przystawką z sałatką Waldorf i deserem z ciasta pekanowego.
Chociaż posiłki na pokładzie samolotu są często krytykowane za ograniczony budżet i wykorzystanie składników, które można odgrzać, to konkretne danie wzbudziło ciekawość wśród osób często podróżujących. Nasuwa się naturalne pytanie: czy tak złożone danie jak Steak Wellington wytrzyma trudy podróży lotniczej, nie tracąc przy tym na jakości?
Trudności z cateringiem na pokładzie samolotu
Zamawianie jedzenia w samolocie to często bardziej decyzja strategiczna niż gastronomiczna przygoda. W przypadku pasażerów pierwszej klasy lotów krajowych budżety na żywność są tradycyjnie bardzo napięte. Złotą zasadą wielu doświadczonych podróżników jest wybieranie posiłków, które dobrze się odgrzewają i zachowują swój kształt nawet przy niskim ciśnieniu w kabinie.
Stek Wellington to tradycyjnie delikatne połączenie polędwicy wołowej, duxelles (mieszanka grzybów) i ciasta francuskiego. Wydaje się mało prawdopodobnym kandydatem, który odniesie sukces w takich warunkach. Filet wołowy jest drogi i łatwo wysycha po odgrzaniu, a ciasto francuskie może rozmoknąć. Historycznie rzecz biorąc, standardowe steki pierwszej klasy oferowane przez American Airlines otrzymywały mieszane recenzje i często opisywano je jako twarde lub rozgotowane. Dodanie droższych składników do wersji Wellington wzbudziło obawy, że linia lotnicza może rekompensować to używaniem mięsa niższej jakości.
Werdykt: Lepszy niż oczekiwano
Pomimo tych uzasadnionych obaw, ostatnie testy smaku wskazują, że linie American Airlines wykonały przyzwoitą robotę, przygotowując to danie. Choć jedzenie nie dorównuje standardom ekskluzywnych restauracji, to jednak przekracza typowy, podstawowy poziom krajowej pierwszej klasy.
Oto zestawienie komponentów:
- Stek Wellington: Ciasto zachowało dobrą konsystencję, unikając notorycznego rozmoczenia. Mięso samo w sobie nie było wybitne – zachowywało typową gęstość posiłków na pokładzie samolotu (często żartobliwie nazywanych „krążkiem hokejowym”) – ale nie było gorsze od standardowej oferty.
- Warzywa: Pieczone warzywa i szparagi z sosem béarnaise zrobiły furorę. Warzywa pozostały chrupiące, zapewniając niezbędny kontrast tekstury z daniem głównym.
- Przekąska: Sałatka Waldorf była całkiem do przyjęcia, choć zapewne przypadnie do gustu tylko tym, którzy już uwielbiają to klasyczne danie.
- Deser: Ciasto orzechowe uznano za doskonałe, oferujące słodki finisz, który naprawdę zadowolił degustatorów.
Dlaczego to jest ważne?
To danie służy jako przykład tego, jak linie lotnicze mogą zwiększyć swoją ofertę premium bez rozbijania banku. Koncentrując się na składnikach dobrze znoszących ciepło – takich jak gęste ciasto i chrupiące warzywa – American Airlines udało się stworzyć doznania kulinarne, które będą wyjątkowe, a nie katastrofalne.
„Nie było to danie, które chętnie zjadłbym w restauracji, ale mimo to nie mogę narzekać”.
Dla podróżnych, którzy kochają wołowinę i chcą zaryzykować złożenie zamówienia w przedsprzedaży, Jubilee Steak Wellington firmy American Airlines wydaje się bezpiecznym i nieoczekiwanie przyjemnym wyborem. Dowodzi, że przy starannym wyborze nawet niedrogi catering na pokładzie samolotu może zapewnić przyjemne doznania kulinarne.
Wniosek
Anniversary Steak Wellington z okazji rocznicy American Airlines nie definiuje na nowo definicji posiłków na pokładzie samolotu, ale z powodzeniem podnosi poprzeczkę w zakresie posiłków pierwszej klasy w kraju. Zapewniając cały posiłek składający się z mocnych deserów i warzyw, linia lotnicza zapewniła niezapomnianą – choć skromną – ucztę swojej stuletniej podróży.
