Wprowadzony w zeszłym roku system kontroli natężenia ruchu w Nowym Jorku wykazuje wymierne usprawnienia w systemie transportowym. Po raz pierwszy w USA kierowcy wjeżdżający do najbardziej ruchliwej dzielnicy Manhattanu płacą aż do 9 dolarów dziennie, a wyniki są jasne: ruch spadł o 11%, dzięki czemu ulice są bezpieczniejsze dla pieszych i rowerzystów.
Wpływ na ruch i efektywność transportu
Opłaty za zatory komunikacyjne to coś więcej niż tylko zmniejszenie liczby samochodów. Prędkość autobusów wzrosła o 2%, a czas przejazdu przez tunele i mosty skrócił się o 29%. Zarząd Metro Transit Authority (MTA) również odnosi korzyści finansowe, a przewidywane przychody w 2025 r. przekroczą 500 mln dolarów, co stanowi znaczący wkład w pokrycie niedoboru 15 miliardów dolarów potrzebnych na krytyczne modernizacje.
„Przewidywane przychody z opłat za zator przekroczą pół miliarda dolarów w 2025 r., co znacznie zmniejszy zaległości w zakresie pilnych modernizacji wynoszące 15 miliardów dolarów”.
Sukces Nowego Jorku podkreśla prostą prawdę: zmniejszenie zależności od samochodu może poprawić wydajność całego systemu transportowego. Jest to nie tylko niedogodność dla kierowców; chodzi o stworzenie bardziej funkcjonalnego środowiska miejskiego.
Dlaczego to ma znaczenie: ogólnokrajowy kryzys transportowy
Stany Zjednoczone pozostają w tyle za światowymi standardami w transporcie publicznym. Podczas gdy wiele krajów rozwiniętych priorytetowo traktuje systemy niedrogie i niezawodne, Stany Zjednoczone pozostają w dużym stopniu zależne od samochodów. Federalna Administracja Transportu podaje, że tylko 8% Amerykanów korzysta z transportu publicznego, co stanowi wyraźny kontrast w porównaniu z miastami takimi jak Londyn czy Medellin w Kolumbii, gdzie dobrze sprawdzają się niezawodne systemy.
Zależność ta nie jest po prostu kwestią preferencji; jest to problem systemowy. Wiele amerykańskich miast, w tym Boston, Chicago, Atlanta i Los Angeles, cierpi z powodu poważnych zatorów komunikacyjnych, przez co dla wielu mieszkańców transport osobisty jest jedyną praktyczną opcją. Problem ten pogłębia niewystarczające finansowanie transportu publicznego.
Wnioski wyciągnięte z innych krajów
Doświadczenia autora z życia w Londynie ilustrują tę kwestię. Londyn oferuje kompleksową sieć transportu publicznego, dzięki czemu mieszkańcy mogą łatwo poruszać się bez samochodu. Z kolei miasta takie jak Boulder w Kolorado, a nawet Waszyngton oferują ograniczone lub nieskuteczne alternatywy. W rezultacie powstaje błędne koło, w którym słaba jakość transportu odstrasza pasażerów, co dodatkowo uzasadnia niewystarczające finansowanie.
Ta luka uwypukla szerszy problem: Stany Zjednoczone nie traktują transportu publicznego jako podstawowego elementu infrastruktury miejskiej. Brak inwestycji sprawia, że posiadanie samochodu jest koniecznością, nawet w miastach takich jak Providence w stanie Rhode Island, gdzie połączenia autobusowe są powolne i niewygodne.
Dalsze działania: wdrożenie na szczeblu krajowym
Sukces systemu zagęszczenia ruchu w Nowym Jorku powinien służyć za przykład dla innych miast. Wprowadzenie podobnych systemów w połączeniu ze znacznymi inwestycjami w transport publiczny mogłoby zmienić mobilność miejską w całym kraju. Remont sieci autobusowej w Seattle w 2010 r., który obejmował trasy ekspresowe, zaowocował 42% wzrostem liczby pasażerów do 2019 r..
Problem jest nie tylko finansowy, ale także polityczny. Przezwyciężenie oporu ludności uzależnionej od samochodów będzie wymagało zmiany myślenia. Jednak, jak twierdzi autor, każde centrum miejskie w USA odniosłoby korzyści z opodatkowania kierowców w celu wsparcia swojego systemu transportowego. Alternatywą są utrzymujące się zatory komunikacyjne, niedofinansowana infrastruktura i rosnące uzależnienie od transportu osobistego.
Obecny stan transportu publicznego w Stanach Zjednoczonych jest nie tylko niewygodny; jest niestabilne. Jeżeli Europa może nadać priorytet wydajnemu transportowi publicznemu, nie ma logicznego powodu, dla którego Stany Zjednoczone nie mogłyby zrobić tego samego.
