Spirit Airlines znajdują się na krytycznym rozdrożu. Po ogłoszeniu upadłości na podstawie rozdziału 11 po raz drugi w ciągu zaledwie dwóch lat przewoźnik balansuje na krawędzi likwidacji. Ponieważ firma walczy o utrzymanie się na rynku, wybuchła gorąca debata na temat tego, czy rząd federalny powinien wkroczyć i zapewnić pomoc finansową ze środków podatników.
Proponowany plan ratunkowy: oferta 500 milionów dolarów
Według ostatnich doniesień administracja Trumpa rozważa wykorzystanie Ustawy o produkcji obronnej w celu zapewnienia firmie Spirit pakietu pomocowego o wartości 500 milionów dolarów. Głównym argumentem jest utrzymanie miejsc pracy. Biorąc jednak pod uwagę wskaźnik wykorzystania gotówki przez Spirit, ten zastrzyk kapitałowy prawdopodobnie spowodowałby przejęcie przez rząd 90% linii lotniczej.
Propozycja ta wywołała zderzenie poglądów filozoficznych na temat odpowiedzialności biznesu i roli państwa w gospodarce.
Plusy: „obowiązek moralny”
Zwolennicy pakietu ratunkowego, tacy jak analityk branżowy Kyle Stewart, argumentują, że rząd ponosi pewną odpowiedzialność za obecną sytuację Spirit. Argumenty za interwencją opierają się na kilku kluczowych filarach:
- Skutek regulacyjny: Wcześniej Departament Sprawiedliwości blokował próbę przejęcia Spirit przez JetBlue. Krytycy twierdzą, że posunięcie to pozbawiło linię lotniczą największych szans na przetrwanie.
- Precedens gospodarczy: Zwolennicy wskazują na pomoc dla przemysłu samochodowego, która ich zdaniem uratowała miliony miejsc pracy i miliardy wpływów podatkowych.
- Konieczność publiczna: Porównując Spirit do Amtrak, zwolennicy twierdzą, że bardzo tanie podróże lotnicze to konieczność publiczna, która powinna być dotowana, aby zapewnić ogólnokrajową łączność transportową.
- Odzyskanie aktywów: Uważa się, że skoro Spirit jest właścicielem wartościowych aktywów w leasingu, pomoc finansowa nie będzie całkowitą stratą dla podatników, ponieważ aktywa te będą mogły zostać ostatecznie upłynnione lub sprzedane.
Argumenty przeciw: załamanie strukturalne kontra przejściowy kryzys
Choć utrata miejsc pracy to poważny problem, sceptycy twierdzą, że problemy Spirita nie wynikają z tymczasowych wahań na rynku, ale raczej z głębokich problemów strukturalnych.
1. Porównanie z Amtrakiem jest nie do utrzymania
W przeciwieństwie do Amtrak, będącego podstawą infrastruktury kolejowej kraju, Spirit jest tylko jedną z wielu konkurencyjnych linii lotniczych. Na zróżnicowanym rynku upadek jednej taniej linii lotniczej nie zagraża podstawowej zdolności obywateli do podróżowania; zmienia jedynie równowagę sił w konkurencyjnym środowisku.
2. Mit wartości aktywów
Choć zwolennicy twierdzą, że aktywa Spirit są warte oszczędzania, realia rynkowe sugerują inaczej. Gdyby samoloty i sprzęt Spirit były tak poszukiwane, inne linie lotnicze kupiłyby je już dawno temu. Obecność samolotów bezczynnych na pustyniach wskazuje, że ich rzeczywista „wartość” może być znacznie niższa niż oczekiwano.
3. „Beczka bez dna” dla podatników
Największym problemem jest sytuacja finansowa spółki. Spirit od siedmiu lat nie generuje zysków, mogąc poszczycić się jednymi z najniższych marż w branży lotniczej.
“Raport w wysokości 500 milionów dolarów może zapewnić jedynie kilka miesięcy wytchnienia. Jeśli rząd zainterweniuje, ryzykuje stanie się właścicielem wiecznie nierentownego przedsiębiorstwa, skutecznie przenosząc ryzyko z prywatnych akcjonariuszy na amerykańskich podatników. “
Podsumowanie
Debata na temat Spirit Airlines obnaża zasadniczą sprzeczność w polityce gospodarczej: czy rząd powinien interweniować, aby zapobiec bolesnemu upadkowi głównego pracodawcy, czy też należy pozwolić siłom rynkowym naprawić zasadniczo zepsuty model biznesowy?
Ostatecznie problemy Spirit wydają się być raczej wynikiem nieudanego modelu biznesowego niż przejściowych trudności gospodarczych. Próba ratowania firmy, która nie przynosiła zysków od prawie dziesięciu lat, grozi przekształceniem prywatnej niepowodzenia komercyjnego w wieczne obciążenie dla rządu.
