Het is voorbij. Of in ieder geval het rustige gedeelte. Spirit Airlines vliegt niet meer. Maar hun stukken zijn dat wel. Concreet de tweeëntwintig LaGuardia-slots. Ze gaan ter veiling.
De boedel heeft dit donderdag bij de faillissementsrechtbank laten vallen. 9 juli. Dan komt de hamer. De winnaar neemt alles op basis van het ‘hoogste en anderszins beste’ bod.
Je zou je kunnen afvragen waarom deze specifieke poorten ertoe doen.
Slots. Dat is het gouden ticket. In plaatsen als LaGuardia wordt de capaciteit gecontroleerd. Je kunt niet zomaar verschijnen. Je hebt toestemming nodig om te vliegen, een toestemmingsbriefje dat je frequentie, je routes en zelfs je bestaansrecht op dat asfalt bepaalt.
Spirit heeft er in april een prijskaartje aan verbonden. Bijna 87 miljoen dollar. Veel nullen voor lege lucht.
Maar geld is niet genoeg. De rechtbank moet tekenen. De winnaar kan het niet overnemen totdat de rechter ja zegt. En tegen de tijd dat dat gebeurt – waarschijnlijk in de herfst – zal een concurrent ineens zo’n twaalf vluchten per dag hebben.
Twaalf vluchten.
Het klinkt klein. Dat is het niet. Tweeëntwintig slots betekenen ongeveer twaalf starts en landingen per dag. Het is een stuk eersteklas onroerend goed in een lucht die al verstikt is. De laatste keer dat we zo’n grote transfer zagen? 2023. Toen de American Airlines-JetBlue Northeast Alliance uiteenviel. Onthoud dat drama. Dit is die energie, maar zonder de romantische hoofdrol.
Wie koopt er?
Theoretisch. Iedereen.
De meeste grote luchtvaartmaatschappijen hebben laten doorschemeren dat ze het wrak in de gaten houden. De CEO van Frontier Airlines, James Dempsey, zei in mei dat ze “zullen kijken naar de activa die naar buiten komen.” Hij gebruikte het woord gedisciplineerd. Pas op voor dat woord. In het bankwezen en de luchtvaart betekent gedisciplineerd meestal ‘we willen het, maar we doen alsof we verlegen zijn’.
Frontier trekt al naar Dallas, Detroit, Las Vegas. Ze hebben honger.
Dan is er American Airlines. Robert Isom nam in april geen blad voor de mond. Als de activa stijgen, zal Amerika ‘agressief’ zijn. Ze noemen zichzelf ‘op de voorgrond’ staan. Je kunt de tandwielen vanaf hier horen knarsen.
De lijst met geïnteresseerde partijen is diep. Allegiant, Breeze, Delta, JetBlue, Zuidwest, Verenigd. Ze hebben allemaal voormalige Spirit-markten uitgekozen. Waarom LaGuardia de grote finale is, is logisch.
FAA-chef Bryan Bedford wil naar verluidt dat een budgetmaatschappij deze overneemt. Zorg ervoor dat de goedkope tickets blijven stromen.
Er steekt nog niemand zijn hand op. Niemand zegt: “Ik wil LGA.” Leidinggevenden zijn zo subtiel. Maar de gokpools geven de voorkeur aan American, Frontier, JetBlue of Southwest. Delta is grotendeels uitgeschakeld. Ze bezitten al zo veel LGA dat het kopen ervan antitrustwoede zou veroorzaken.
Scott Kirby, CEO van United, lachte het eigenlijk weg. Hij ziet niet dat zijn bedrijf ‘in de nabije toekomst’ consolideert. Cool verhaal.
Hier is de wildcard. Porter Airlines uit Canada.
Porter is hier klein. Maar ze hebben een truc achter de hand. Ze hebben een Amerikaanse preclearance-faciliteit in Toronto. Dat betekent dat passagiers door de douane kunnen voor dat ze Toronto verlaten. Porter zou zijn New York-vluchten uit Newark kunnen halen en ze in LaGuardia kunnen parkeren. Ze zijn sowieso partners van American. Het is een strak, zijwaarts spel. Een donker paard met een heel specifieke schoen.
Wat gebeurt er met Terminal A?
De fysieke ruimte is een andere zaak. Spirit zat vast in Terminal A. De Marine Air Terminal.
Het is oud. Het is een mijlpaal. Het lijkt op iets uit Up. Het was tientallen jaren lang het thuis van Delta, totdat Delta eruit groeide. Nu is het wachten tot iemand anders binnenkomt.
Het Havenbedrijf, dat de luchthaven beheert, zegt vast te houden aan het plan. Ook al is Spirit verdwenen. Ze zijn de hal uit de jaren 80 die aan het historische gebouw is bevestigd, ‘dramatisch aan het upgraden’. Ze willen het monument behouden, maar het lelijke gedeelte ernaast moderniseren.
Portier controleert Terminal A. Zes poorten.
Ze kunnen die poorten opnieuw toewijzen als dat nodig is. Of niet. Het gebouw gaat nergens heen. De slots liggen echter voor het oprapen.
Dus de poorten blijven. De geschiedenis blijft. Maar het recht om ze te gebruiken?
Dat is naar de hoogste bieder gegaan. Of het zal zo zijn. Spoedig.
Slots zijn niet zomaar slots. Ze zijn een hefboom. En op dit moment is hefboomwerking de enige munteenheid die nog over is.
Wie zal als eerste knipperen? De grote reuzen, of de sjofele nieuwelingen? Niemand weet het nog. De rechtbank beslist op 9 juli. Tot die tijd blijft LaGuardia tikken, lege plekken zoemen als slapende draden, wachtend op iemand die dapper (of dwaas) genoeg is om de schakelaar om te zetten.
